Kijk of je borg voldoet.

Wat een borgsteller in Barcelona echt nodig heeft

Er is geen wet die het inkomen van een borgsteller vastlegt. Het is een norm: de meeste makelaars, en de verzekeraars die het contract onderschrijven, willen dat het nettoinkomen van de borgsteller ongeveer drie keer de huur is en dat de borgsteller in Spanje woont. Tussen twee en drie keer is een misschien — sommigen accepteren het, sommigen vragen er nog een aval (bankgarantie) bovenop. Onder twee keer is meestal een nee.

Een borgsteller in het buitenland is het gebruikelijke struikelblok. Zelfs bij een hoog inkomen accepteren veel makelaars in Barcelona geen borgsteller die ze niet voor een Spaanse rechtbank kunnen aanspreken, dus sturen ze je naar de aval-route (bankgarantie). Woont je borgsteller buiten Spanje, houd daar dan vanaf het begin rekening mee.

De aval-route is wat de wet wél vastlegt. Je fianza (waarborgsom) is één maand, gestort bij de Incasòl en aan het eind terugbetaald. Bij een hoofdverblijf mag een verhuurder extra garanties vragen — meestal een aval bancario (bankgarantie) — maar slechts tot twee maanden huur. Het meeste dat de garantiekant vastzet is dus drie maanden (één betaald, twee bevroren), bovenop de eerste maand huur. Deze bedragen zijn een richtlijn, geen garantie: elke makelaar en eigenaar bepaalt zijn eigen grens.